Oorsprong.
Lumen de lumine gaat in de oorspronkelijke context over één en dezelfde substantie — geen kopie, geen afgeleide in mindere zin, maar “van hetzelfde wezen”. Dat is zware metafysica in één regel.
En dan mijn Queest: quintessence.
Als Latinist wist ik het al,
quinta essentia
de “vijfde essentie”
voorbij aarde, water, lucht, vuur
In de oudheid en middeleeuwen was dat de ether — het onveranderlijke element waaruit de hemellichamen bestonden. Later werd het figuurlijk: de kern, het meest zuivere van iets.
Dus als ik zeg:
mijn geest — quintessence
dan raak dat aan iets ouds:
niet het vluchtige,
niet het decor,
maar wat overblijft als je alles wegstript.
⭐
Bij Aristotle waren de sterren opgebouwd uit aether — het vijfde element, onveranderlijk en volmaakt. Geen vergankelijke materie zoals hier beneden.
En ironisch genoeg weten we nu: Wij mensen bestaan uit sterrenmateriaal. De koolstof in je lichaam, het ijzer in je bloed - gevormd in supernova’s.
Niet poëtisch bedoeld. Fysisch waar.
⭐
Ik ben gefascineerd door de ruimte. Wat is onze oorsprong? Waar komt alles vandaan? Wat is fundamenteler dan het alledaagse?
Mensen die naar sterren kijken, zoeken zelden alleen naar lichtpuntjes. Ze zoeken schaal. Context. Oerstructuur.
En dat loopt als een rode draad door alles wat ik hiervoor heb benoemd.
Niet mystiek. Kosmisch nieuwsgierig.
Joan Desirae Mulder
Geen opmerkingen:
Een reactie posten