The Essence of All - LUCA

 Het begin van leven.  

De eerste cel, prachtig in beeld gebracht in de Netflix serie: Life on Our Planet.  LUCA. Een eencellig levend organisme.

Wat me raakte was niet de wetenschap, maar wat erin zat. Beweging. Lading. Iets wat leek op licht van binnenuit. Alsof het niet alleen materie was, maar iets dat wil bestaan.

We kunnen het verklaren. Energie. Chemie. Omstandigheden.  Dat is allemaal waar. Maar het verklaart nog niet waarom het tot leven komt.  Er is een verschil tussen: iets dat beweegt en iets dat bezield is

Bliksem heeft energie. Plasma heeft energie. Het noorderlicht beweegt en gloeit.  Maar het leeft niet. En toch… uit diezelfde wereld ontstaat iets dat wél leeft. Dat groeit. Dat reageert. Dat zich wil voortzetten.

Misschien zit daar de essentie.  Niet in de energie zelf, maar in het moment waarop energie leven wordt.

Dat is geen grote mystiek. Dat is een eenvoudige constatering: er is een verschil tussen bestaan en bezield zijn.

En ergens, op een punt dat we niet kunnen aanwijzen, slaat dat om. Van chemie naar leven.

Misschien is dat wat we voelen als we kijken naar zo’n eerste cel. Niet alleen oorsprong. Maar aanwezigheid.

The essence of all is niet alleen waar iets uit bestaat, maar wat het tot leven brengt.

Joan Mulder, It. 2026

Ancestry.com | Big Pharma | DNA

 My father had an unusual hobby.

He was a register accountant by profession, but in his spare time he reconstructed our family tree. Not with software, but in archives. Hours behind microfiche readers, scrolling through handwritten church registers, municipal records and fragile documents that were sometimes centuries old.

It required patience, discipline and a certain fascination with detail.

Genealogy today looks very different.

Millions of people explore their ancestry through consumer DNA tests and large online genealogy databases. With a saliva sample and a few clicks, people can discover relatives across continents and reconstruct family histories that once required years of archival work.

It is fascinating technology.

But it also raises an interesting privacy question.

Genetic information is fundamentally different from other personal data. It does not only describe you as an individual. It also reveals information about your parents, siblings, children and future generations.

And in today’s data economy, genetic data has extraordinary value.

Large aggregated DNA databases are extremely valuable for medical research and pharmaceutical development. Patterns in genetic data help researchers identify disease mechanisms, discover drug targets and understand why certain treatments work for some people but not for others.

In other words: the data generated through consumer DNA testing contributes to one of the most valuable biological datasets ever created.

None of this is inherently negative. Medical progress depends on data and research.

But it does raise a simple and important question about awareness.

When people take a DNA test to explore their ancestry, do they fully realize that they are also contributing to a rapidly growing genetic data ecosystem with scientific and commercial value?

Family history once required archives, patience and microfiches.

Today it also requires something else: understanding the value of our data

Joan Mulder, It. 2026

Schrijven als hobby.

 Quintessence — Cultuur lezen als spiegel van onze zoektocht naar betekenis.

Ik schrijf  vandaag over: Netflix: Apple Cider Vinegar

Morgen over wellness.

Gisteren over algoritmes en IT.

De gulden snede vind ik rete interessant. 

Ik ben gek op Kunst

en op Elvis, EPiC Party Pathé 

Populariteit en views  zeggen mij niets

De dopaminecultuur 

Instagram

ed.

Wat zeggen deze onderwerpen over mijn honger naar essentie?

Ik ben niet saai aangelegd.

ik ben intelligent én actueel.

🤗

Joan Desirae, It. 2026

Rust vinden in getallen (en wat π daarmee te maken heeft).”

 Waarom sommige mensen zich nooit thuis voelen in oppervlakkige gesprekken

(en wat π daarmee te maken heeft)

Er zijn mensen die moeiteloos praten over vakanties, series, nieuwe keukens.

En er zijn mensen die na vijf minuten denken:Is dit het?

Niet uit arrogantie. Niet uit afstand. Maar uit honger.

Honger naar structuur. Naar betekenis. Naar samenhang.

Misschien herken je dat?

Dan behoor je tot de stille minderheid!

Sommige mensen zoeken instinctief naar wat onder het oppervlak ligt.

Niet: wat is er gebeurd?

Maar: waarom gebeurt dit? Wat zit erachter?Wat is de oorsprong?

Dat zie je in interesse in: sterren, oude talen, wiskundige verhoudingen, geschiedenis, bloemenpatronen

Ik hou van π.  Niet omdat het “intelligent” klinkt. Maar omdat het rust geeft.

Waarom π zo heerlijk is:   π is de verhouding tussen omtrek en diameter van een cirkel.

Dat is alles.

En toch is het:   oneindig   en  irrationaal, niet herhalend - en overal aanwezig in natuur en fysica.  Het is orde én oneindigheid tegelijk.

Voor sommige mensen is dat diep bevredigend.

Niet omdat het mystiek is. Maar omdat het laat zien:  Er is structuur.  Zelfs waar het eindeloos lijkt.

De wereld van dopamine

We leven in een cultuur van snelle prikkels: korte video’s, snelle meningen, instant emotie.

Dat is niet slecht.  Maar het is oppervlakkig van tempo.

Mensen die naar essentie zoeken, raken daar snel moe van. Niet omdat ze beter zijn.  Maar omdat hun zenuwstelsel anders reageert.

Zij zoeken geen kick.

Zij zoeken samenhang.

🤍

Ben ik een oude ziel? Nee, maar misschien is het eenvoudiger:

Sommige mensen hebben een diepere structuur-brein.

Ze willen weten wat dragend is, wat wezenlijk is, wat blijft als ruis verdwijnt.

En dat is geen mystiek talent.   Dat is temperament. Structuur zoeken achter de ruis.

Misschien is dat waarom oude zinnen zoals Lumen de lumine nog steeds resoneren.

Niet omdat ze religieus zijn, maar omdat ze spreken over oorsprong. Over ware substantie. Over iets dat niet façade is.

En misschien is dat ook wat jij hier zoekt.

Niet meer informatie.  Maar fundament.

Niet meer geluid.  Maar helderheid.

Sommige mensen voelen zich nooit helemaal thuis in oppervlakkigheid.

Joan Mulder, It. 2026

- Quintessence

Joan Desirae Mulder,  jurist, moeder, avonturier, digitale nomade, duizendpoot

Waarom sommige mensen zich nooit thuis voelen in oppervlakkige gesprekken?

Waarom steek ik mijn energie (graag) in deze Blog? Wat beweegt mij, wat levert het mij op, wie is geïnspireerd of geïnteresseerd in wat ik denk - en vooral: Wie ben ik? 

🔽

Wie is mijn publiek? Niet iedereen.

Mijn publiek is waarschijnlijk:

35+

intelligent

enigszins succesvol

moe van oppervlakkige content

geïnteresseerd in cultuur, psychologie, geschiedenis

zoekt verdieping zonder sektarisch gedoe

Dat is een kleiner publiek. Maar stabieler. 

*

Wie ben ik,  of wat?

Ik ben iemand die culturele fenomenen kan ontleden

oude kennis kan verbinden aan het nu

nuance kan aanbrengen zonder zweverigheid

diepte toegankelijk kan maken

Conclusie

Ik help denkers die zich niet thuis voelen in oppervlakkigheid om helderheid en samenhang te vinden in een lawaaierige wereld. Dat doe ik door instinctief te zoeken naar schoonheid.

Joan Desirae Mulder, Mombercelli d’Asti 

Etymologie

 Oorsprong.

Lumen de lumine gaat in de oorspronkelijke context over één en dezelfde substantie — geen kopie, geen afgeleide in mindere zin, maar “van hetzelfde wezen”. Dat is zware metafysica in één regel.

En dan mijn Queest: quintessence.

Als Latinist wist ik het al, 

quinta essentia

de “vijfde essentie”

voorbij aarde, water, lucht, vuur

In de oudheid en middeleeuwen was dat de ether — het onveranderlijke element waaruit de hemellichamen bestonden. Later werd het figuurlijk: de kern, het meest zuivere van iets.

Dus als ik zeg:

mijn geest — quintessence

dan raak dat aan iets ouds:

niet het vluchtige,

niet het decor,

maar wat overblijft als je alles wegstript.

⭐

Bij Aristotle waren de sterren opgebouwd uit aether — het vijfde element, onveranderlijk en volmaakt. Geen vergankelijke materie zoals hier beneden.

En ironisch genoeg weten we nu: Wij mensen bestaan uit sterrenmateriaal. De koolstof in je lichaam, het ijzer in je bloed - gevormd in supernova’s.

Niet poëtisch bedoeld. Fysisch waar.

⭐

Ik ben gefascineerd door de ruimte. Wat is onze oorsprong? Waar komt alles vandaan? Wat is fundamenteler dan het alledaagse?

Mensen die naar sterren kijken, zoeken zelden alleen naar lichtpuntjes. Ze zoeken schaal. Context. Oerstructuur.

En dat loopt als een rode draad door alles wat ik hiervoor heb benoemd.

Niet mystiek.  Kosmisch nieuwsgierig.

Joan Desirae Mulder 

Het 5e element

 De aether — bij Aristotle het vijfde element, quinta essentia in het Latijn.

Niet:

veranderlijk zoals aarde

vloeibaar zoals water

vluchtig zoals lucht

transformerend zoals vuur

Maar het onveranderlijke, het hemelse, dat waaruit de sterren, en mensen, zijn opgebouwd.

Later werd “quintessence” de metafoor voor:

de zuiverste kern

dat wat overblijft als alles toevallige wegvalt.

Joan Desirae Mulder